1ο Ετήσιο Συνέδριο (2026)

Ζώνες επαφής: Λογοτεχνία, δίκτυα επικοινωνίας και πολιτισμική κινητικότητα

Ο επίσημος ψηφιακός κόμβος του 1ου συνεδρίου του κύκλου «Η Κίνηση της Λογοτεχνίας» (2026–2030) του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη.

Υπό την αιγίδα του Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη και της Ακαδημίας Αθηνών — 100 Χρόνια
2–4 Δεκεμβρίου 2026
Μέγαρο Ακαδημίας Αθηνών – Ανατολική Αίθουσα (Πανεπιστημίου 28, 106 79 Αθήνα)
3 Ημέρες • 10 συνεδρίες και μια στρογγυλή τράπεζα • 30 Εισηγήσεις
Η παρακολούθηση είναι ελεύθερη για το κοινό

Κεντρικές Ενότητες του Συνεδρίου

Αναλυτικό Πρόγραμμα

Πλήρες χρονοδιάγραμμα 3 ημερών με 10 θεματικές συνεδρίες, συντονισμό, εισηγήσεις και διαδραστική ανάπτυξη των ακαδημαϊκών περιλήψεων (∼90 λέξεις).

Ψηφιακό Αναγνωστήριο

Η εναλλακτική του Padlet: κατάλογος μελέτης των 25 εισηγήσεων με δυνατότητα άμεσης ανάγνωσης σε in-browser modal reader και λήψης (download).

Ευρετήριο Ομιλητών

Αλφαβητικός κατάλογος των 32 συνέδρων (25 εισηγητών, 11 συντονιστών και 9 μελών της επιστημονικής επιτροπής) με ιδιότητες και συνδέσμους.

Το Σκεπτικό των «Ζωνών Επαφής»

Οι «ζώνες επαφής» μπορούν να γίνουν αντιληπτές είτε κυριολεκτικά (εδαφικά) είτε μεταφορικά. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, αποτελούν ένα χωροχρονικό διάστημα, στο οποίο συμπλέκεται οργανικά η πολιτική με την κουλτούρα. Ο 19ος αιώνας, για παράδειγμα, χαρακτηρίζεται από την ταυτόχρονη παρουσία δύο αντιθετικών συστημάτων πολιτικής έκφρασης: της παρουσίας των αυτοκρατοριών και της συγκρότησης των εθνών-κρατών.

«Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70, αναπτύσσεται μια καινούργια δυναμική οικονομικών, τεχνολογικών, επικοινωνιακών ενώσεων, που επιταχύνει τη “χωροχρονική συμπίεση” (David Harvey) του κόσμου... Ενώ στον σύγχρονο κόσμο, η τεχνητή νοημοσύνη επιφέρει νέες ανακατατάξεις, διευρύνοντας το “ψηφιακό χάσμα” και επιβάλλοντας νέα “σύνορα”.»

Αντίστοιχα, οι καλλιτεχνικές μορφές που αναπτύσσονται μέσα σε όλες αυτές τις κυριολεκτικές ή μεταφορικές «ζώνες επαφής» αποτυπώνουν την ανταγωνιστική δυναμική ανάμεσα στην ηγεμονική κουλτούρα και τις εναλλακτικές κουλτούρες (Raymond Williams). Από αυτή την άποψη, οι «ζώνες επαφής» μπορούν να είναι ταυτόχρονα χώροι διαπραγμάτευσης αλλά και σύγκρουσης, επιβολής αλλά και μετασχηματισμού, προσαρμογής αλλά και υβριδισμού.

Με βάση τις «ζώνες επαφής», επομένως, η λογοτεχνία, οι οπτικές αφηγήσεις, οι εικαστικές τέχνες αλλά και η «δημοφιλής κουλτούρα» συνθέτουν το κύριο ερευνητικό υλικό, προκειμένου να μελετηθούν τα παλαιά και τα νέα «σύνορα» και οι αναπαραστάσεις τους.